Arbeidsmarkt

De Nederlandse arbeidsmarkt verandert snel van samenstelling en karakter. Een paar voorbeelden: De beroepsbevolking ontgroent en vergrijst, gediplomeerde schoolverlaters zijn gemiddeld hoger opgeleid met meer digitale vaardigheden en bedrijfsactiviteiten worden vaker verplaatst naar het buitenland (offshoring).

Die ontwikkelingen hebben gevolgen voor de arbeidsrelatie. Werkgevers willen sneller van werknemers af kunnen om te blijven anticiperen op een dynamisch ontwikkelende economie. Werknemers willen meer autonomie, flexibele arbeidstijden en carrièreontwikkeling, liefst binnen een duurzame arbeidsrelatie. De arbeidsmarkt voor jongeren verschilt nogal met die van hun ouders.

Naar verwachting ontstaat een duurzaam tekort aan arbeid. Met name vrouwen en allochtonen zijn nodig op de toekomstige arbeidsmarkt. Een krappe arbeidsmarkt leidt ertoe dat een betere ontwikkeling en benutting van de beroepsbevolking belangrijker wordt. In een dynamische innovatieve kenniseconomie betekent dit dat werkgevers, die medewerkers op verschillende plekken kunnen inzetten, en werknemers die beschikken over relevante en up-to-date vaardigheden, elkaar alsnog kunnen vinden in een duurzame arbeidsrelatie.

Als gevolg van globalisering is een internationale arbeidsmarkt ontstaan. Als er niet genoeg arbeidskrachten in eigen land zijn, kun je buiten je grenzen werven. Nederland maakt gebruik van onder anderen Polen, Roemenen en Bulgaren. Zijn die inzetbaar voor in alle sectoren, welke kansen en risico’s brengt dit met zich mee?

Contactpersoon voor dit thema is Jochem Dijckmeester, programmaleider Onderneming & Arbeid

Publicaties:


 


 

Reageer op dit bericht

Velden met een * zijn verplichte velden
Hiteq 2013