Cradle to Cradle

Cradle to Cradle is ontwikkeld door onder anderen Michael Braungart om producten en systemen op een goede manier te produceren; voor het individu, het milieu en de samenleving als geheel. Simpel gezegd is het een filosofie die ervan uitgaat dat alles zo gemaakt wordt dat een mens het kan opeten, verbranden of opnieuw kan gebruiken: Afval = voedsel.

C2C gaat uit van upcycling. Anders dan bij recycling verliezen producten niet aan kwaliteit. Ze kunnen dan alleen worden hergebruikt in minder waardevolle producten.

Het C2C-principe onderscheidt een biologische kringloop (afbreekbaarheid van producten) en een technologische kringloop. Hierbij zijn de gesynthetiseerde materialen minder goed of niet afbreekbaar; ze dienen binnen de gesloten kringloop te blijven. C2C vraagt om een andere manier van het maken van producten en diensten.

Hiteq heeft in Groene Welvaart onderzocht hoe mogelijk een economie kan worden ingericht waarin groene grondstoffen (biomassa) worden gebruikt voor alles wat we maken . De biobased economy kan een middel zijn in de transitie naar het gebruik van andere dan fossiel grondstoffen. Hiteq heeft dit onderzocht vanuit de concepten ‘wegwerpmaatschappij’ en Cradle to Cradle.

Ook in het onderwijs is belangstelling voor C2C groeiende. Bedrijven blijken naarstig op zoek naar jongeren die zijn opgeleid in het C2C-denken.  In de publicatie Inspired by Cradle to Cradle - C2C practice in education - onder eindredactie van Hiteq en in co-productie met Michael Braungart, Agentschap NL, DHO en Gevleugelde Woorden, worden tien praktijkvoorbeelden beschreven die docenten en beleidsmakers inspiratie bieden om C2C definitief een plek te geven in het onderwijs.

Reageer op dit bericht

Velden met een * zijn verplichte velden
Hiteq 2013